انجمن کودکان بهشت: نمونه ای از تشکیل یک گروه خودیار

ما چند تا مادر بودیم که هر کدام کودک جسمی و حرکتی داشتیم و تمام مدت به دنبال رفع نیازهای کودکانمان بودیم. چند بار در دفتر امور توانبخشی سازمان بهزیستی همدیگر را دیدیم. چند بار در آموزش و پرورش. هر جا که می رفتیم اتفاقی همدیگر را می دیدیم. در این ملاقات ها بود که همدیگر را پیدا کردیم و کم کم با هم دوست شدیم. بعد تصمیم گرفتیم که دور هم جمع شویم و چاره ای اساسی برای مشکلاتمان پیدا کنیم و ببینیم چه باید بکنیم که سازمان ها بهتر پاسخ ما را بدهند. یکی از خانم ها گفت پارکینگ خانه ما خالی است. من پیشنهاد دادم که هر کسی یک صندلی با خودش بیاورد و این گونه بود که اولین جلسه ما در یک روز جمعه ساعت ده برگزار شد. دور هم جمع شدیم و تا ساعت یک بعد از ظهر با هم حرف زدیم. این نقطه آغاز تشکیل گروه ما بود که بعدها آن را تحت عنوان انجمن کودکان بهشت ثبت کردیم. ابتدا تنها 15 کودک و مادرانشان عضو این انجمن بودند و از خدمات آن بهره مند می شدند. الان 450 عضو داریم. خوشحالیم.

این داستان تشکیل انجمن کودکان بهشت در شهر اصفهان بود که توسط خانم نصر یکی از مؤسسین این انجمن در کارگاه آموزشی ویژه تسهیلگران مؤسسه نیک اندیش اصفهان و جمعی از انجمن های معلولین توسط ایشان نقل شد.

روند تشکیل گروه، بی ساختار بودن آن در ابتدای تشکیل و جوانه زدن گروه از دل دوستی ها، صمیمیت ها، نیازهای مشترک و اهداف مشترک برایم جالب توجه بود اما آنچه بیش از همه این ها جالب توجه است، آن دور هم جمع شدن اولیه و حرف زدن ها یا به عبارت بهتر "گفت و شنود"هاست. همین گفت و شنودی که پایه تشکیل گروه هاست که از آن تحت نام "تعامل" یا به تعبیر کورت لوین در مباحث پویایی گروه تحت عنوان "Inter-connectedness" یاد شده است.

پیروز و پایدار باشید

/ 0 نظر / 34 بازدید